Και θα πίνω πλέον στις χαρές και σ' όλες μου τις θλίψεις, γιατί κάθε φορά που τα χείλη μου θ' αγγίζουν το χείλος στο ποτήρι, δε θα πίνω για τίποτα και για κανέναν άλλο, πέρα από ΄μένα και για 'μένα. Για 'μενα και τη ζωή μου, και την αέναη κι αεικίνητη ροή των πάντων.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
Sync me!
Bad-ass! Kick-ass! Etc.
- Την κατάρα μου να 'χεις!
- Γεια. Δεν υπόσχομαι τίποτα. Δεν είναι για 'μένα οι υποσχέσεις και οι φιοριτούρες. Δεν ξέρω αν αυτό το blog θα το κρατήσω, θα το τιμήσω, θα το αγαπήσω ή απλώς θα το φτύσω, σαν όλα τα υπόλοιπα. Δεν είναι δα ότι φημίζομαι και για τη σταθερότητά μου. Αντιθέτως, η μαμά μου με φωνάζει αλλοπρόσαλη, ο μπαμπάς μου ψυχανώμαλη και τ'αδέρφια μου ιδιοτρόπη. Εγώ πάλι δεν ξέρω τι είμαι. Υπόσχομαι όμως σε όποιον τ'ανακαλύψει να δώσω γλυφιτζούρι. Αυτό το άμοιρο blog το άνοιξα μπας και, δεν ξέρω, βγάλω στη φόρα αυτό που είμαι, ίσως, μοιραστώ με τον κόσμο το περιεχόμενο της κεφαλής μου, μπορεί και της ψυχής μου. Δεν ξέρω αν έχει κάποιο νόημα, αλλά αν αφήσω όλα όσα στροβιλίζουν στο κεφάλι μου άγραφα, δε θα μου μείνει μυαλό ούτε για τις βασικές λειτουργίες. Και προτιμώ εδώ που τα λέμε να τρελλάνω εσάς. Πάρ'τε λοιπόν το κόκκινο χαπάκι και χωθείτε στη λαγουδότρυπα. Δε με λένε Αλίκη, αλλά τα ονόματα εδώ δεν έχουν σημασία. Σ'αυτή τη διάσταση, ο κόσμος είναι ένας. Ο δικός μου.
No comments:
Post a Comment