Ποτέ δε θα πάρω αυτά που έχασα πίσω.
Έτσι ήρθα εδώ που έφτασα. Χάνοντας κομμάτια απ΄τη σάρκα μου στη διαδρομή, κομμάτια του εαυτού μου· λίγο - λίγο, η ψυχή μου εχάθη και εμαύρισε, τα όνειρα μου αλλάξαν χρώμα και η σκιά μου βάρυνε.
Ναι, ποτέ δε θα πάρω αυτά που έχασα πίσω.
Έτσι ήρθα εδώ που είμαι. Έσυρα τα βήματα μου κι ας αισθανόμουν πως το αύριο για ΄μένα δεν υπάρχει, η όψη του άλλαξε τη μέρα που στο βωμό του παρόντος θυσίασα την αβροσύνη της, πάλαι πότε, αγνότητάς μου.
Ποτέ δε θα πάρω αυτά που έχασα πίσω..
Έτσι έφτασα εδώ που έφτασα.. Όλα τα δάκρυα κι η θλίψη, όλος ο πόνος κι η μανία μου ν΄ αλλάξω αυτά που δεν ορίζω, ν΄ ανακαλύψω αλήθειες που την ορθότητα τους δεν εγγυήθηκε κανείς, όλα στο τέλος φανέρωσαν το τίμημά τους. Και πλέον δεν είμαι αυτή που θα ΄θελα να είμαι.
Ποτέ, ποτέ δε θα πάρω αυτά που έχασα πίσω.. Ποτέ, μ΄ ακούς, σ΄εσένανε μιλάω, ποτέ! Ποτέ δε θα πάρω αυτά που έχασα πίσω!
Έτσι κατέληξα εδώ που έφτασα! Κι όταν λυσσομανούσε ο αέρας, κι όταν η καταιγίδα θέριζε, κι όταν εσύ ποτέ δεν ήσουνα εκεί, όταν κανείς δεν ήταν στο πλευρό μου, εγώ συνέχισα, εγώ πάλευα, να ζήσω, ναι· να ζήσω!
Ποτέ.. Ποτέ δε θα πάρω αυτά που έχασα πίσω.. Ποτέ..
Κι ας έφτασα εδώ που έφτασα. Στιγμές - στιγμές, θέλω ο χρόνος να γυρίσει τότε που έκανα τα λάθη, να κρατήσω σφιχτά επάνω στο κορμί μου αυτά που έχασα, να μη μου φύγουν.
Ποτε δε θα πάρω αυτά που έχασα πίσω!
Τι κέρδισα; Που φύγανε, τι κέρδισα; Μόνο ένα έρεβος να αιωρείται μέσα μου, να απειλεί τις χαρές μου.
Ποτέ δε θα πάρω αυτά που έχασα πίσω!
Για ποια ωριμότητα μιλούν, για ποίο σθένος; Με ποιες σαθρότητες αλλοιώνουν την αλήθεια, την αλήθεια που κανείς δε θέλει να δει;
Ποτέ δε θα πάρω αυτά που έχασα πίσω..
Για ό,τι κερδίζεις, δίνεις κάτι. Είναι πολλά αυτά που έδωσα, μα τι κέρδισα, τι κέρδισα πίσω;
Ποτέ δε θα πάρω αυτά που έχασα πίσω!
Θέλω να ζήσω, ανάθεμα, ΘΕΛΩ ΝΑ ΖΗΣΩ! Που είναι η ζωή που μου υποσχέθηκες, εσύ, εσύ που μ΄ αφησες μισή; Ποτέ δε θα σε συγχωρήσω! Που μ΄ άφησες μισή, με την καρδιά στα χέρια, να προσπαθώ γι΄ αυτό που δεν υπάρχει. Που είναι η ζωή που μου υποσχέθηκες; Ποτέ, ποτέ δε θα σε συγχωρήσω..
Γιατί.. Γιατί.. Γιατί ποτέ, ποτέ, ποτέ.. Ποτέ δε θα πάρω, όλα όσα έχασα, πίσω.
Έτσι ήρθα εδώ που έφτασα. Χάνοντας κομμάτια απ΄τη σάρκα μου στη διαδρομή, κομμάτια του εαυτού μου· λίγο - λίγο, η ψυχή μου εχάθη και εμαύρισε, τα όνειρα μου αλλάξαν χρώμα και η σκιά μου βάρυνε.
Ναι, ποτέ δε θα πάρω αυτά που έχασα πίσω.
Έτσι ήρθα εδώ που είμαι. Έσυρα τα βήματα μου κι ας αισθανόμουν πως το αύριο για ΄μένα δεν υπάρχει, η όψη του άλλαξε τη μέρα που στο βωμό του παρόντος θυσίασα την αβροσύνη της, πάλαι πότε, αγνότητάς μου.
Ποτέ δε θα πάρω αυτά που έχασα πίσω..
Έτσι έφτασα εδώ που έφτασα.. Όλα τα δάκρυα κι η θλίψη, όλος ο πόνος κι η μανία μου ν΄ αλλάξω αυτά που δεν ορίζω, ν΄ ανακαλύψω αλήθειες που την ορθότητα τους δεν εγγυήθηκε κανείς, όλα στο τέλος φανέρωσαν το τίμημά τους. Και πλέον δεν είμαι αυτή που θα ΄θελα να είμαι.
Ποτέ, ποτέ δε θα πάρω αυτά που έχασα πίσω.. Ποτέ, μ΄ ακούς, σ΄εσένανε μιλάω, ποτέ! Ποτέ δε θα πάρω αυτά που έχασα πίσω!
Έτσι κατέληξα εδώ που έφτασα! Κι όταν λυσσομανούσε ο αέρας, κι όταν η καταιγίδα θέριζε, κι όταν εσύ ποτέ δεν ήσουνα εκεί, όταν κανείς δεν ήταν στο πλευρό μου, εγώ συνέχισα, εγώ πάλευα, να ζήσω, ναι· να ζήσω!
Ποτέ.. Ποτέ δε θα πάρω αυτά που έχασα πίσω.. Ποτέ..
Κι ας έφτασα εδώ που έφτασα. Στιγμές - στιγμές, θέλω ο χρόνος να γυρίσει τότε που έκανα τα λάθη, να κρατήσω σφιχτά επάνω στο κορμί μου αυτά που έχασα, να μη μου φύγουν.
Ποτε δε θα πάρω αυτά που έχασα πίσω!
Τι κέρδισα; Που φύγανε, τι κέρδισα; Μόνο ένα έρεβος να αιωρείται μέσα μου, να απειλεί τις χαρές μου.
Ποτέ δε θα πάρω αυτά που έχασα πίσω!
Για ποια ωριμότητα μιλούν, για ποίο σθένος; Με ποιες σαθρότητες αλλοιώνουν την αλήθεια, την αλήθεια που κανείς δε θέλει να δει;
Ποτέ δε θα πάρω αυτά που έχασα πίσω..
Για ό,τι κερδίζεις, δίνεις κάτι. Είναι πολλά αυτά που έδωσα, μα τι κέρδισα, τι κέρδισα πίσω;
Ποτέ δε θα πάρω αυτά που έχασα πίσω!
Θέλω να ζήσω, ανάθεμα, ΘΕΛΩ ΝΑ ΖΗΣΩ! Που είναι η ζωή που μου υποσχέθηκες, εσύ, εσύ που μ΄ αφησες μισή; Ποτέ δε θα σε συγχωρήσω! Που μ΄ άφησες μισή, με την καρδιά στα χέρια, να προσπαθώ γι΄ αυτό που δεν υπάρχει. Που είναι η ζωή που μου υποσχέθηκες; Ποτέ, ποτέ δε θα σε συγχωρήσω..
Γιατί.. Γιατί.. Γιατί ποτέ, ποτέ, ποτέ.. Ποτέ δε θα πάρω, όλα όσα έχασα, πίσω.
No comments:
Post a Comment