Kuro Siwo

Νίκος Καββαδίας

Πρώτο ταξίδι έτυχε ναύλος για το Νότο

δύσκολες βάρδιες, κακός ύπνος και µαλάρια. 

Είναι παράξενα της Ίντιας τα φανάρια

και δεν τα βλέπεις, καθώς λένε, µε το πρώτο. 

Πέρ’ απ’ τη γέφυρα του Αδάµ, στη Νότιο Κίνα, 

χιλιάδες παραλάβαινες τσουβάλια σόγια. 

Μα ούτε στιγµή δεν ελησµόνησες τα λόγια

που σου ’πανε µιαν κούφια ώρα στην Αθήνα. 

Στα νύχια µπαίνει το κατράµικαι τ’ ανάβει, 

χρόνια στα ρούχα το ψαρόλαδο µυρίζει, 

κι ο λόγος της µες στο µυαλό σου να σφυρίζει, 

«ο µπούσουλας είναι που στρέφει ή το καράβι;» 

Νωρίς µπατάρισε ο καιρός κ’ έχει χαλάσει. 

Σκατζάρισες, µα σε κρατά λύπη µεγάλη. 

Απόψε ψόφησαν οι δυο µου παπαγάλοι

κι ο πίθηκος που’ χα µε κούραση γυµνάσει. 

Η λαµαρίνα! … η λαµαρίνα όλα τα σβήνει. 

Μας έσφιξε το Kuro Siwo σα µια ζώνη

κι εσύ κοιτάς ακόµη πάνω απ’ το τιµόνι, 

πώς παίζει ο µπούσουλας καρτίνι µε καρτίνι.